Czym jest krykiet ?

Czym jest krykiet ?

W krykieta gra się kijem i piłką, a udział biorą dwie rywalizujące ze sobą strony (drużyny) składające się z 11 graczy. Boisko jest owalne, z prostokątnym obszarem pośrodku, zwanym boiskiem, o szerokości 22 jardów (20,12 metrów) na 10 stóp (3,04 metrów). Dwa zestawy trzech kijów, zwanych furtkami, są ustawione w ziemi na każdym końcu boiska.

Na szczycie każdej furtki leżą poziome elementy zwane kaucjami. Strony grają na zmianę w pałkarzy i kręgle (pitching); każda kolejka nazywana jest “inningiem” (zawsze liczba mnoga). Strony mają jedną lub dwie inningi każda, w zależności od wcześniej ustalonego czasu trwania meczu, celem jest zdobycie największej liczby runs. Miszkarze, podając piłkę prostym ramieniem, starają się rozbić (uderzyć) piłkę w furtkę tak, aby opadły kaucji. Jest to jeden z kilku sposobów, że batsman jest zwolniony, lub put out. Łamacz dostarcza sześć piłek do jednej furtki (kończąc w ten sposób “over”), a następnie inny gracz z jego strony rzuca sześć piłek do przeciwnej furtki. Strona broniąca broni swojej furtki.

W danym momencie jest dwóch pałkarzy, a pałkarz, do którego wykonuje się bowling (striker), stara się uderzyć piłkę z dala od furtki. Uderzenie może być defensywne lub ofensywne. Uderzenie defensywne może chronić furtkę, ale nie zostawia batsmenowi czasu na ucieczkę do przeciwległej furtki. W takim przypadku batsmeni nie muszą biec, a gra zostanie wznowiona kolejnym uderzeniem. Jeżeli batsman może wykonać ofensywne uderzenie, on i drugi batsman (nonstriker) na drugiej furtce zamieniają się miejscami. Za każdym razem, gdy obu batsmanom uda się dotrzeć do przeciwległej furtki, zaliczany jest jeden bieg. Jeżeli mają wystarczająco dużo czasu, by nie zostać złapanymi i zdyskwalifikowanymi, mogą kontynuować grę tam i z powrotem pomiędzy furtkami, zdobywając dodatkowy bieg za każdym razem, gdy obaj dotrą na przeciwległą stronę. Istnieje zewnętrzna granica wokół pola krykieta. Piłka uderzona do lub poza granicę zdobywa cztery punkty, jeśli uderzy o ziemię i osiągnie granicę, sześć punktów, jeśli osiągnie granicę z powietrza (fly ball). Mecz wygrywa drużyna, która zdobędzie największą liczbę punktów. Jeśli obie drużyny nie są w stanie zakończyć swojej liczby inningów przed upływem wyznaczonego czasu, mecz ogłaszany jest jako remis. Wyniki w setkach są powszechne w krykiecie.

Mecze w krykieta mogą mieć różną formę, od nieformalnych spotkań w weekendowe popołudnie na wiejskich skwerach, po międzynarodowe zawody na najwyższym poziomie, rozłożone na pięć dni w meczach testowych i rozgrywane przez czołowych profesjonalnych graczy na wielkich stadionach.

Uważa się, że krykiet rozpoczął się prawdopodobnie już w XIII wieku jako gra, w której wiejscy chłopcy rzucali do pniaka drzewa lub do bramy wjazdowej do zagrody dla owiec. Brama ta składała się z dwóch słupków i poprzeczki spoczywającej na szczelinach; poprzeczka nazywana była kaucją, a cała brama – furtką. Fakt, że po uderzeniu w furtkę można było zwolnić kaucję, sprawiał, że była ona lepsza od pniaka, którego nazwa została później zastosowana do słupków płotka. Wczesne manuskrypty różnią się co do wielkości furtki, która w latach siedemdziesiątych XVII wieku zyskała trzeci pniak, ale w 1706 roku boisko – obszar pomiędzy furtkami – miało długość 22 jardów.

Piłka, niegdyś prawdopodobnie kamienna, pozostała taka sama od XVII wieku. Jej współczesna waga, wynosząca od 5,5 do 5,75 uncji (156 do 163 gramów), została ustalona w 1774 roku.

Prymitywny kij był bez wątpienia ukształtowaną gałęzią drzewa, przypominającą współczesny kij hokejowy, ale znacznie dłuższą i cięższą. Zmiana na prosty kij została dokonana w celu obrony przed długim bowlingiem, który rozwinął się wśród krykiecistów w Hambledon, małej wiosce w południowej Anglii. Kij został skrócony w rączce oraz wyprostowany i poszerzony w łopatce, co prowadziło do gry do przodu, prowadzenia i podcinania. Ponieważ w tym okresie technika gry w kręgle nie była zbyt zaawansowana, w XVIII wieku kij zdominował grę w kręgle.

Wczesne lata
Najwcześniejsza wzmianka o meczu 11-a-side, rozgrywanym w Sussex o stawkę 50 gwinei, pochodzi z 1697 roku. W 1709 roku Kent spotkał się z Surrey w pierwszym odnotowanym meczu między hrabstwami w Dartford i prawdopodobnie w tym czasie istniał kodeks praw (zasad) prowadzenia gry, choć najwcześniejsza znana wersja takich zasad pochodzi z 1744 roku. Źródła sugerują, że krykiet był ograniczony do południowych hrabstw Anglii na początku XVIII wieku, ale jego popularność rosła i w końcu rozprzestrzenił się na Londyn, zwłaszcza na Artillery Ground, Finsbury, gdzie odbył się słynny mecz pomiędzy Kent i All-England w 1744 roku. Na meczach często dochodziło do ostrych zakładów i nieuporządkowanych tłumów.

Powrót do góry